Forum aikido, forum strony www.aikido.edu.pl

ametyst to sie odnosi do naszej dyskusji w watku - · A co w przypadku stabilnych ataków?

No ciekawe jest takze unikanie przez Ueshibe pociskow w czasie zmagan wojennych

stanal przed zolnierzami oni strzelili a on znalazl sie za nimi - jesli sie nie myle to Nishio o tym pisal; chyba ze takich sytuacji bylo kilka

co do strzelającego do niego żołnierza to nie było zniknięcie..najzwyczajniej w świecie zszedł z lini strzału...tylko, zę w tepie błyskawicy...

O'sensei mówił o tym wydarzeniu,z ę czas dla niego zwolnił a on w zwykłym tempie sie przemieścił...tylko,z ę potem czas jakby wrócił w swój normalny rytm...i wyszła taka sytuacja...nie wiem czy człowiek to mozę dokonać... ale wierze, zę O'sensei mógł...

Wiecie ja sie zastanawiam dlaczego czlowiek posiada tak duzy mozg? Do czego tak duza jednostka obliczeniowa moze byc potrzebna? Obecnie wykozystujemy tylko niecala polowe. Mozg pochlania barzdo duzo energii. Czyzby to byl kaprys lub wybryk natury? Natura a raczej ewolucja nie jest tak rozrzutna raczej powiedzialbym ,ze jest praktyczna. Jesli cos jest mniej potrzebne nie jest rozbudowywane ,raczej zanika.
Osensej po oswieceniu jakiego doznal stwierdzil ze uzyskal polaczenie a raczej dostep do rzeczy nadprzyrodzonych. Moze do tego jest  nam potrzebny tak duzy moz. Jesli odkryjemy dostep do rzeczy nadprzyrodzonych musimy móc nimi zarządzać.
A juz ktos kiedys powiedzial" Stanie sie wan wedlug WOLI waszej"
Byc moze to tu trzeba szukac rozwiazania?

2 metry kwadratowe powierzchni to spory dysk twardy

ametyst pisze:

Osensej po oswieceniu jakiego doznal stwierdzil ze uzyskal polaczenie a raczej dostep do rzeczy nadprzyrodzonych. Moze do tego jest  nam potrzebny tak duzy moz.
Byc moze to tu trzeba szukac rozwiazania?

Oswiecenie troche na czym innym polega, mozg moze byc normalny;)

Odgrzeję
Ametyst - świadomie wykorzystujemy kilka procent możliwości mózgu, dodatkowo (podświadomie, automatycznie) potrafi pracować kilkanaście. Słusznie wspomniałeś o autyzmie (jeśli to miałeś na myśli pisząc daltyzm). Wielu dotkniętych tym schorzeniem ma niewyobrażalne umiejętności w jakiejś dziedzinie (najczęściej kosztem upośledzenia społecznego). Wyznaję teorię, że kluczem do tych umiejętności jest "system sterowania", czyli świadomość, z jakiegoś powodu tak ograniczona. Mózg na szczęście jest plastyczny, to znaczy posiada umiejętność tworzenia nowych połączeń neuronalnych zwiększając swoje możliwości (poprzez naukę). W rehabilitacji po udarowej stosuje się metody uczenia poruszania się na nowo, a nie odtwarzania utraconej wiedzy, co powoduje, że inna niż dotychczas część mózgu przejmuje funkcje tej uszkodzonej. Jeśli więc jesteśmy w stanie nauczyć się ruszać, możemy przyjąć, że możliwe jest wyuczenie się jakiejś nowej cechy, lub rozwinięcie posiadanej w niebywałym stopniu.

P.S. - żeby było w temacie wątku. Zwróćcie uwagę, że O'Sensei poświęcił na naukę panowania nad energią swego ciała praktycznie całe życie i to bezkompromisowo. Można się wtedy naprawdę wiele nauczyć, zwłaszcza jeśli posiadamy ku temu (danej aktywności) szczególne predyspozycje.

Ostatnio edytowany przez Adam (27-11-2009 20:09:41)

Dodatkowo, nie musimy znikania traktować dosłownie, bo przecież niekoniecznie oznacza to, że jesteśmy niewidzialni, że nas nie widać. Równie dobrze może oznaczać niewidoczni, czyli że ktoś nas nie widzi.
Krążył kiedyś po sieci taki filmik, na którym trzeba było śledzić grupę osób podającą do siebie piłkę (liczyć te podania, czy jakoś tak). Na końcu okazywało się, że przez większość filmiku pomiędzy osobami przechadzał się... niedźwiedź (znaczy ktoś przebrany). Sęk w tym, że prawie nikt go nie zauważył. Kiedy odtwarzaliśmy ponownie film, niedźwiedź stawał się jednym z najbardziej widocznych elementów obrazu, tylko wcześniej zbyt mocno skupialiśmy się na śledzeniu piłki i liczeniu podań.

Co do unikania pocisku, w książce Aikido Kisshomaru Ueshiby (napisanej za życia O'Senseia i zatwierdzonej przez niego) jest taki opis:
"Podczas podróży po Mongolii zdarzyło mu się stanąć oko w oko z żołnierzem uzbrojonym w mauzera. Mógł przewidzieć jego zamiary, bowiem mały "duchowy pocisk"wbił mu się w ciało, zanim żołnierz nacisnął cyngiel. Wykonał szybki unik w chwili strzału, rzucił wroga na ziemię i odebrał mu pistolet."